Życie Juliusza Cezara

Stał się potężnym wodzem ogromnej armii. Zaniepokojony tym senat nakazał mu rozwiązać wojsko, ale Cezar nie posłuchał tego nakazu. W 49 r p.n.e. przekroczył graniczną rzekę Rubikon, oddzielającą Galię Przedalpejską od Italii, rozpoczynając tym samym wojnę domową. Stawił mu czoło Pompejusz i jego zwolennicy. Wojna domowa trwała do 45 r. p.n.e. Zwycięski Cezar w rok później ogłosił się dożywotnim dyktatorem, czyli stał się jedynowładcą. Przeprowadził wiele reform, m.in. kalendarza (stąd kalendarz juliański). Jednakże jego wrogowie czekali tylko okazji, żeby się go pozbyć. Nadarzyła się ona 15 marca 44 r. p.n.e.. kiedy świętowano idy marcowe. Tego dnia spiskowcy z Brutusem i Kasjuszem na czele zasztyletowali go przed budynkiem senatu. O Cezarze wiemy stosunkowo dużo zarówno z relacji osób mu współczesnych, jak i jego własnych pamiętników, przedstawiających dużą wartość historyczną i literacką. Znaczącym etapem w jego życiu był romans z królową Egiptu Kleopatrą, której w 48 r. p.n.e. pomógł odzyskać tron. Przypisuje mu się ojcostwo jej syna Cezariona, zgładzonego wkrótce po śmierci matki przez cesarza Oktawiana Augusta.